13 Şubat 2017 Pazartesi

Bir Vaaaar, Bir Yokmuşuz!

Başımızdan dert eksilmiyor diye şikayet ederek başlamaktansa, başımıza ne gelse Rabbim hayırlısı ile bizi sıkıntının içinden çıkarıyor diyerek başlamayı uygun buldum. Doğru olan bu çünkü, binler şükürler olsun elimizden tuttu. Son olarak bir kaza geçirmiş oldum, insanın kendi için inanması zor belki ama yaşayınca anlıyor. Hani hep kötü şeyler başkasına olacak zannedersin ya öyle birşey, yaşadık herşey insanlar içinmiş, bir kez daha anladık.

17 Ocak 2017 Salı

Keremiray'dan İnciler

أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لَامَّةٍ
"Her türlü şeytandan, zararlı şeylerden ve kem gözlerden bütün kelimeleri yüzü hürmetine Allah'a sığınırım."

Babasının anlattığına göre, iki gün önce gece yatarken babasına sarılıp ağlamaya başlamış. Babası nedenini sormuş, O da "Siz ölürseniz ben n'apacağım?" demiş. Babası da Allah izin verirse o zamana kadar bir eşin ve çoluk çocuğun olur, onlarla beraber olursun demiş.
Dünde arabada bir gezmeden eve dönerken bana; "Anne ben evlenince ayrılacak mıyım sizden?" diye sordu. Biz anladık tabi neden sorduğunu :) "Ayrılmak zorunda değilsin oğlum, bizimle beraber kalabilirsin." dedim. "Ama benim çocuklarım olunca eve nasıl sığacağız?" dedi. Hay aklını sevdiğim neler düşünüyor :) Büyük bir eve taşınırız diyip, kaygılarını gidermeye çalıştım.
Yaşı itibarı ile artık farklı şeylere kafa yormaya başladı sanıyorum. Bakalım daha neler gelecek?

12 Aralık 2016 Pazartesi

Utancımı Unutmamak İçin Yazıyorum...

Anne olalı beri haberleri seyretmediğimi gazete okumadığımı yazmışımdır. Annelik bana şefkat, merhamet, empati adına çok şey kazandırdı. Şehit annelerinin acı feryatları, savaş ortasında kalmış çocukları daha pek çok acıyı görünce derinden sarsılıyorum. Kadın ve çocuk Rabbimin merhametini en çok hakeden iki varlık... Böyle manzaralara yürek dayanmıyor. Olduğum yerde kalıyorum, gördüklerim kafamda devamlı dönüp duruyor. Dünya adına hiç birşey yapmak istemiyorum, dünyadan soğuyorum. Kendi ihtiyaçlarım bir yana bakmakla yükümlü olduklarıma bakamıyorum. Ne dediklerini duyuyor, ne yemeklerini yapabiliyorum. Anlatmak zor işte! Birgün yine böyle elimden birşey gelmediğini anladığım vakit ne haber ne gazete hepsine veda ettim. Elimden gelen duaydı, tüm dualarımı çocuklarla doldurdum, doldururum...