7 Eylül 2012 Cuma

Gebelik Günlüğü 21. Hafta

foto:http://pinterest.com/pin/62698619783296739/
Eşim şehir dışına göreve gittiği için zor geçen bir hafta oldu. Özellikle sabahları trafiğe kalmamak için Kerem'i kaldırmak çok zor geldi. Sağolsun kuzum kalk diyince uykulu gözleri ile sözümü ikiletmeden kalkıyor ama uykulu hali ile kucakta gitmek istiyor. Oğlum bak karnım agrır, hasta olurum diyince iki adım atıyor ama o merdivenlerden inmek zor geliyor. Bende aldım kucağıma iki kat indirdim arabaya binene kadar da taşıdım ama karnımda sertleşmeler oldu. Gerildi anladım birşeyler farklı. Akşamdan ağrım vardı Kerem'in yaramazlıklarına kızmıştım bir kaç kez. Gece de üşüttüm sanırım ağrım sabah arttı. Trafik desen zaten ayrı bir gerginlik. Ankara'nın heryanı metro inşaatı. Felç her yer, insanlarda sabır kalmamış, işe yetişme telaşı ayrı dert. Bu nedenle erken kalkıp işe erken gitmeler...

Salı günü çok ağrım oldu. Kerem'i bakıcıdan geç almaya karar verdim, eve geçip biraz dinlenecektim. Akşam yemek yapmadım. Kızımla gittik eve yakın bir restorana, kendimize ziyafet çektik. Miss gibi de oldu. Sonra mutfak için biraz düzenleme ihtiyacı duyduğumdan gerekli küçük bir kaç şey alıp eve geçtim. Temizlik yapmaya cesaretim olmadığından uzandım dinlendim. Saat dokuz buçuk gibi Kerem'i aldım. Pek eğlenmiş belli, halinden memnundu gittiğimde. Eve geçtiğimde bu kasılmaların magnezyum-kalsiyum eksikliğinden olabileceği aklıma geldi. Elevitte bitmişti ve 1 haftadır kullanmıyordum. Almayı hep unutuyorum. 2 sene önceki Kerem'in dönemden kalma osteocare lerin tarihine baktım SKT ne daha 1 sene var. Bir tane aldım, sabaha ağrım kalmamıstı. Sanırım yanılmamışım.
Dün ayrıntılı ulstrasona girdim. Uzman doktor çok sakindi hoşuma gitti. Uzun uzun el, ayak, yüz, göz, burun ve kulaklara baktık. Kalp, böbrek, karın, kafa derken sorun çıkmadı çok şükür. Nasıl mutlu oldum, açıkcası korkuyordum. Minik kızım bağdaş kurmuş, elleride ensede birleştirmiş, hamakta sallanır gibi duruyordu. Keyfi pek yerindeydi maşallah. Onu görünce şaka gibi gelen hamilelik gerçeğini daha iyi anladım, içimdeki canlıyı, hareketlerini görmek çok farklı bir mutluluk. Fotografları ve cd yi koydukları zarfı alıp yola koyuldum. Eve geldiğimde bir daha baktım, sonra Keremin ayrıntılı ultrasonunu aldım eskiyi yadettim ona da baktım. Bir de şimdiki halini düşündüm. Acaba kızım nasıl olacak? Kime benzeyecek?
foto:http://pinterest.com/pin/7036943138319273/
Bu hafta iştahım oldukça iyiydi, aldırmadan yedim. Aman dikkat desemde pek sallamıyorum iş yemeğe gelince. Hamur kızartması canım çekti bir ara, sğolsun Keremin bakıcısı Satı Hanım yaptı beraber muhabbet ederek afiyetle yedik. Allah razı olsun ablam gibi bir kadın. Doymamısım demekki ertesi gün EYM ye attım malzemeleri cıkan hamur mayalanınca birde evde yaptım. Koca bir tabak hamur kızartmasını yedim. Annemin yaptıkları gibi olmamıstı ama idare etmeye çalıştım. Sonra da kendimi kınadım hamur işi hem de koca bir tabak yedin yuhhh Nolcak benim bu halim!
Geceleri devamlı rüyalar görür oldum. Rüyalardan yoruluyorum desem yeridir. Hayatımda hiç bu kadar ardarda rüya gördüğümü hatırlamıyorum. Hatırlamak demişken rüyalarımı tek tekte hatırlıyorum. Hepside çok saçma sapan şeyler. Yazsam fantastik film senaryosu çıkar bazısından :) Bu durum bir kaç haftadır sürüyor. Normalmiş netten araştırdığım kadarıyla. Anne adayları bu haftalarda yoğun olarak rüyalar görürmüş. Ne kadar ilginç! Neden kaynaklanıyor acaba?
Bu arada minik kızım 443 gr olmuş, haftasına göre oldukça iyiymiş. Hareketleri iyi, suyu normal dedi doktor içim rahatladı. Yarın kendi doktorumla randevum var zaten, birde onun fikrini alırım.
Yorgun hafta diye adlandırdım bu haftayı. Zor geçti cidden ama hamdolsun temiz çıktık işin içinden. Çokta sinirli geçti benim için, çabuk sinirlendiğimi farkettim. Yorgunluktan mı acaba yoksa hamilelikten mi? Troit bezlerinde sorun çıkmamıştır inş. Onlara da baktırmam gerek. Bugün eşimin geleceğini düşünerek şimdiden hafifledim diyebilirim. Bir sonraki göreve kadar rahatım...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder