17 Ocak 2017 Salı

Keremiray'dan İnciler

أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لَامَّةٍ
"Her türlü şeytandan, zararlı şeylerden ve kem gözlerden bütün kelimeleri yüzü hürmetine Allah'a sığınırım."

Babasının anlattığına göre, iki gün önce gece yatarken babasına sarılıp ağlamaya başlamış. Babası nedenini sormuş, O da "Siz ölürseniz ben n'apacağım?" demiş. Babası da Allah izin verirse o zamana kadar bir eşin ve çoluk çocuğun olur, onlarla beraber olursun demiş.
Dünde arabada bir gezmeden eve dönerken bana; "Anne ben evlenince ayrılacak mıyım sizden?" diye sordu. Biz anladık tabi neden sorduğunu :) "Ayrılmak zorunda değilsin oğlum, bizimle beraber kalabilirsin." dedim. "Ama benim çocuklarım olunca eve nasıl sığacağız?" dedi. Hay aklını sevdiğim neler düşünüyor :) Büyük bir eve taşınırız diyip, kaygılarını gidermeye çalıştım.
Yaşı itibarı ile artık farklı şeylere kafa yormaya başladı sanıyorum. Bakalım daha neler gelecek?


----------

Abi kardeş ilişkiler aynı devam ediyor, yani bir tartışmalı bir sakin. Kız büyüdüğü için abisine daha rahat ayak uydurabiliyor. Son zamanlarda bir lokantacılık oyunudur sardı gidiyor. Odayı bastan sonra kendilerine göre değiştirip, bir lokanta havası veriyorlar. İşte sehpalar masa oluyor, mutfaktan çatal bıçak yürütüyorlar. Bir defter tutmuş, menü yapmış. İçine kafasına göre yemekler yazmış. Kumbaradan bozuk paralar çıkarıyor. Geçenlerde baktım tek başına oturuyor, sıkıntıdan sinek avlıyor. Surat bir karış, "Neyin var oğul?" dedim. "Hep senin lokantadan (mutfağı kastediyor) yiyorlar, hiç benim lokantaya gelmiyorlar." deyince, ailecek seferber olduk lokanta doldu. Kimimiz lahmacun istedi, kimimiz pide hepimize ayrı koşturdu çocucağızım. Bir ara market yaptı kendine, işletti. Ticarete ilgi var belli :) Hiç ana-babaya çekmemiş anlaşılan o ki!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder